Voor deze opdracht probeerde ik een vel lijntjespapier na te maken van wol.

Al snel ontdekte ik de beperkingen van het materiaal. De wol was namelijk te dik om de fijnheid van een echt vel na te kunnen bootsen.

Om een exacte replica te maken, moest ik kiezen tussen een vel met de juiste afmetingen maar minder lijnen, of een groter vel met het volledige lijnenpatroon. Ik koos voor het eerste.

Daarnaast testte ik of je op het wolvel kon schrijven, maar de inkt hechtte slecht. Hierdoor zou wol geen geschikte vervanger zijn voor een echt notitievel.

Een waardevolle les in de grenzen van materialen…